The Legend of Zelda: Breath of the Wild สร้างซีรีส์อายุ 30 ปีขึ้นใหม่ในแบบที่เราไม่ค่อยได้เห็น หลังจาก Skyward Sword เสนอโหมดเนื้อเรื่องที่เป็นเส้นตรงและขับเคลื่อนด้วยเรื่องราวมากกว่าที่แฟน ๆ ส่วนใหญ่คุ้นเคยเล็กน้อย Breath of the Wild ก็ปรับทิศทางครั้งใหญ่ไปในทางตรงข้าม ทันใดนั้นคุณก็ไปที่ไหนก็ได้และปีนอะไรก็ได้ตามลำดับที่ต้องการ และมีให้เลือกมากมายเหลือเกิน
มีข้อวิจารณ์ที่สมเหตุสมผลมากมายที่ใช้กับ Breath of the Wild โดยข้อที่พบบ่อยคือการขาดดันเจียนและไอเทมแบบ Zelda ดั้งเดิม แต่สิ่งที่น่าประทับใจจริง ๆ คือมันรักษาหัวใจของเกม Zelda ไว้ได้มากเพียงใด แม้จะเปลี่ยนแทบทุกระบบรอบตัว ในระดับหนึ่ง Zelda เป็นเรื่องของการสำรวจและการเลือกมาโดยตลอด และ Breath of the Wild เพียงแต่เน้นและเปิดทางให้แง่มุมเหล่านั้นของตัวเองเหนือสิ่งอื่นใด โดยตอนนี้ทำให้โลกเป็นสถานที่ที่ตอบสนองต่อการเลือกเหล่านั้นด้วย มีสิ่งให้ชม ผู้คนให้พบ และความลับให้ค้นหามากมายที่ซ่อนอยู่ทั่ว Hyrule เวอร์ชันที่ถูกทำลายล้างมานานแล้วนี้
Kirby ไม่แปลกหน้ากับการสร้างตัวตนใหม่ นอกจากความสามารถในการแปลงร่างเป็นรูปทรงและขนาดต่าง ๆ แล้ว เกมที่เขาอยู่ก็มักทดลองฉากและลูกเล่นใหม่เช่นกัน – ไม่ว่าจะเป็นการกลิ้ง Kirby ไร้แขนขาด้วยปากกา DS ใน Canvas Curse การขับหุ่นยนต์ใน Planet Robobot หรือการเปลี่ยนวิธีแปลงร่างของเขาโดยพื้นฐานใน Epic Yarn เมื่อมองผ่าน ๆ Kirby and the Forgotten Land อาจดูเหมือนเป็นอีกหนึ่งรายการในรายชื่อนั้น ครั้งนี้ดัดโครงสร้าง 2 มิติแบบดั้งเดิมให้เป็นด่าน 3 มิติ แต่ในความเป็นจริง เกมแพลตฟอร์มนี้รู้สึกเหมือนก้าวใหญ่ถัดไปของสูตร Kirby แบบคลาสสิกมากกว่าการพลิกกลับสูตรนั้น และเป็นเกมที่ถ่ายทอดสิ่งที่ผมรักเกี่ยวกับ Kirby ไปสู่มุมมองใหม่ที่สดใสแต่ยังคุ้นเคยได้อย่างชำนาญ
เมื่อพูดถึงเกมสวมบทบาทสุดเหนือจริง ยากที่จะมีอะไรเอาชนะโลกและเรื่องราวสุดบ้าคลั่งที่ผมคาดหวังจากมหากาพย์ Xenoblade Chronicles ได้ ใน Xenoblade Chronicles 3 มีการปรับปรุงครั้งใหญ่ทั้งด้านการต่อสู้ การออกแบบเควสต์ และแซนด์บ็อกซ์อาร์พีจี ขณะที่ยังคงสภาพแวดล้อมที่ไร้สาระและยอดเยี่ยม การโฟกัสอย่างแน่วแน่ที่ตัวละครที่ยอดเยี่ยม และเนื้อเรื่องที่น่าประทับใจ (แม้จะซับซ้อน) แน่นอนว่าภาคที่สามนี้พัฒนาขึ้นในหลายด้านสำคัญที่ทำให้การเดินทางสุดมหากาพย์สนุกอย่างสม่ำเสมอกว่าสองภาคหลักก่อนหน้า แต่ก็ยังซ้ำรอยข้อผิดพลาดบางอย่างเดิม ทั้งงานเขียนที่สะเพร่า บอสที่อ่อนแอ และกราฟิกที่มักยังขาดบางอย่าง ถึงกระนั้น Xenoblade Chronicles 3 ก็กำลังแข่งขันชิงตำแหน่งภาคที่ผมโปรดปรานที่สุดของซีรีส์อันเป็นที่รักนี้อยู่แล้ว
ที่ผ่านมา โหมดเนื้อเรื่องผู้เล่นเดี่ยวของซีรีส์ Splatoon มักมุ่งให้เราคุ้นเคยกับน่านน้ำของโหมดต่อสู้ออนไลน์ที่วุ่นวายและเชี่ยวกรากกว่ามาก โหมดเนื้อเรื่องของ Splatoon 3 ซึ่งมีชื่อว่า The Return of the Mammalians เริ่มต้นในพื้นที่ที่คุ้นเคยจนตอนแรกผมกังวลว่าจะต้องเสียเวลาหลายชั่วโมงไปกับการเรียนพื้นฐานที่เคยเรียนมาตั้งแต่สองภาคก่อน โชคดีที่ไม่นานก็มีเรื่องเหนือความคาดหมาย นำไปสู่การตีความใหม่หมดของการออกแบบโลกศูนย์กลางของซีรีส์ ผสมกับไอเดียที่ดีที่สุดบางส่วนของ Octo Expansion ใน Splatoon 2 Splatoon 3 กล้าให้ผมตัดสินใจเองว่าจะบุกเบิกเส้นทางของตัวเองไปสู่ภารกิจสร้างสรรค์ขนาดพอดีคำทั้ง 70 ภารกิจหรือไม่ และเลือกได้ว่าจะไปที่ไหนต่อเมื่อสำรวจโลกที่เต็มไปด้วยเมือกฟูฟ่อง ศัตรูจำนวนมากที่ผมเจอที่นั่นไม่ต่างจากภาคก่อน ๆ แต่ผมก็สนุกมากกับการลุยภารกิจที่หลากหลายไปจนถึงฉากจบของโหมดเนื้อเรื่องที่ระเบิดความสะใจ
เมื่อเกมหนึ่งโดนไอเดียดี ๆ ผู้พัฒนาบางรายพอใจที่จะเล่นอย่างปลอดภัยในภาคต่อ ปรับปรุงเล็กน้อยแต่ส่วนใหญ่ยึดสิ่งที่ได้ผลในครั้งแรก ซึ่งสมเหตุสมผลทั้งหมด แต่ Mario + Rabbids: Sparks of Hope ไม่ใช่ภาคต่อแบบนั้น แม้ว่า Mario + Rabbids: Kingdom Battle จะทำให้เราทุกคนประหลาดใจด้วยยุทธวิธีแบบ XCOM อันชาญฉลาดในเครื่องแต่งกายของ Nintendo ภาคต่อนี้คงไอเดียที่ดีที่สุดไว้แต่ปฏิรูปตัวเองจนรู้สึกแตกต่างมากทันที มันใหญ่กว่าและดีกว่าในเกือบทุกด้าน ด้วยการต่อสู้ที่เป็นอิสระและปรับแต่งได้มากขึ้น และโอเวอร์เวิลด์ที่คิดใหม่เกือบทั้งหมดซึ่งเป็นเส้นตรงน้อยลงมากและอัดแน่นไปด้วยปริศนา เนื้อเรื่องกระจัดกระจายและ Switch ไม่สามารถรองรับทุกอย่างได้อย่างราบรื่นเสมอไป แต่เป็นเกมที่ยอดเยี่ยมซึ่งเล่นได้ทั้งแบบง่ายสบาย ๆ หรือความท้าทายเชิงยุทธวิธีที่ลึกซึ้งและเรียกร้อง ทั้งหมดนี้ขณะที่ยังรักษาอารมณ์ขันแปลก ๆ ของมันไว้
กลับมาที่ Mushroom Kingdom หลังการบุกของ Rabbid สิ่งต่าง ๆ แปลกยิ่งขึ้นทันทีเมื่อกระเบนราหูยักษ์จากอวกาศมาก่อกวน เนื้อเรื่องเป็นหนึ่งในความพลาดไม่กี่อย่างของ Sparks of Hope: การผสมตัวละคร Mario และ Rabbid บ้า ๆ ข้ามมิติของภาคแรกไร้สาระอย่างสิ้นเชิง แต่ก็สมเหตุสมผลในแบบของมันเอง ครั้งนี้ ศัตรูที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลยแพร่สิ่งที่โดยแท้จริงคือเมือกทุจริตของ Ganon ที่มีลูกตาจาก Breath of the Wild ไปทุกหนแห่ง และสมุนส่วนใหญ่แต่ไม่ใช่ทั้งหมดของเธอก็เป็น Rabbid ด้วยเหตุผลบางอย่าง? แถมเรายังมียานอวกาศสำหรับเดินทางระหว่างโลกต่าง ๆ อย่างแท้จริง? มันทำให้ Kingdom Battle ดูติดดินเมื่อเทียบกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมไม่เคยคิดว่าจะพูดถึงเกมนั้น ผมไม่ได้คาดหวังเนื้อเรื่องลึกซึ้งหรืออะไร แต่มันค่อนข้างวุ่นวาย อย่างไรก็ตาม มันมีมุกตลกดี ๆ อย่างสม่ำเสมอ อย่างน้อยผมก็หัวเราะคิกคักขณะที่เกาหัวด้วยความงุนงง
ผมยกย่องการต่อสู้ของซีรีส์ Bayonetta สูงมากจนถือว่าอยู่ในห้าอันดับแรกของระบบต่อสู้ตลอดกาล เคียงข้างกับ Devil May Cry, God of War, Ninja Gaiden และ เกม Batman Arkham มองดูแล้วน่าทึ่งมาก รู้สึกตอนเล่นยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน และเต็มไปด้วยโอกาสสำหรับสไตล์และความคิดสร้างสรรค์ด้วยอาวุธสุดแปลกหลากหลายที่คุณมีให้ใช้ Bayonetta 3 ยิ่งตอกย้ำมรดกของซีรีส์ โดยปรากฏตัวด้วยภาคต่อที่น่าประหลาดใจ เพราะมันเสี่ยงเปลี่ยนสูตรสำเร็จที่วางไว้มากมาย เพื่อฟื้นฟูระบบต่อสู้ที่พัฒนาขึ้นเพียงเล็กน้อยระหว่างสองภาคแรก โชคดีที่ความเสี่ยงเหล่านั้นให้ผลตอบแทน Bayonetta 3 เป็นภาคต่อที่มีชีวิตชีวาขึ้นพร้อมไอเดียใหม่สดที่ทำให้ระบบต่อสู้อายุ 13 ปีมีพลังมากขึ้น ความหลากหลายที่น่าประทับใจตลอดแคมเปญ 10 ถึง 12 ชั่วโมง และสไตล์เซ็กซี่แบบฉบับ Bayonetta อีกมากที่ทำให้ซีรีส์นี้ไม่เหมือนใคร
ผมยังไม่อยากเชื่อว่าหลังจาก 26 ปีของเกมสวมบทบาทแบบเส้นตรงและตรงไปตรงมา Game Freak จะกล้ามองตาผู้เล่น Pokémon แล้วพูดว่า "ไม่เป็นไร ไปไหนก็ได้ตามใจ" ช่วงก่อนเปิดตัว Pokémon Scarlet and Violet ผมคิดว่าคำกล่าวนี้จะกลายเป็นแค่กลยุทธ์การตลาด เป็นมุกเล็ก ๆ เป็นเรื่องที่เราจะโมโหกันทีหลัง แต่ตั้งแต่วินาทีที่ผมก้าวออกจากห้องโถงอันศักดิ์สิทธิ์ของ Uva Academy คำสัญญานั้นก็เป็นจริงอย่างงดงาม โดยเกมเพลย์โลกเปิดที่ปลายเปิดเป็นดั่งประภาคารสุกสว่างสำหรับอนาคตของแฟรนไชส์ที่เป็นที่รักนี้ แต่ถึงอย่างนั้น นิ้วหนึ่งบนอุ้งมือของ Mankey ที่ถูกสาปก็ยังงอเข้ามาอยู่ดี การออกแบบที่แปลกใหม่อย่างงดงามของ Scarlet and Violet ถูกบ่อนทำลายอย่างหนักด้วยหลายสิ่งที่ทำให้รู้สึกว่ายังไม่เสร็จสมบูรณ์อย่างยิ่ง ตั้งแต่โลกที่ไม่ครบถ้วนไปจนถึงปัญหาทางเทคนิคที่มหาศาลและพบได้ทุกหนแห่ง ดังนั้นแม้ผมอยากจะเฉลิมฉลองที่เจเนอเรชันนี้สร้างโลกของ Pokémon ขึ้นใหม่และเติมพลังชีวิตให้ แต่ผมทำไม่ได้หากไม่แปะป้ายคำเตือนใหญ่ ๆ ไว้