สิ่งที่ผมชอบที่สุดอย่างหนึ่งเมื่อดูซูเปอร์ฮีโร่ต่อสู้กันคือตอนที่มีคนถูกตบแรงจนลอยถอยหลังทะลุกำแพงแข็ง ทำให้รถบรรทุกน้ำมันระเบิด หรือชนเพื่อนของตัวเอง เป็นการแสดงที่น่าทึ่งว่าตัวละครระดับเทพเหล่านี้ควรจะแข็งแกร่งเพียงใด และเป็นเรื่องน่าผิดหวังเสมอเมื่อเกมซูเปอร์ฮีโร่ไม่สามารถจับความรู้สึกนั้นได้อย่างสมบูรณ์ แต่กับ Marvel's Midnight Suns Firaxis ได้สร้างระบบต่อสู้เชิงยุทธวิธีแบบผลัดตาที่ลึกและสร้างสรรค์ รอบความสนุกของการให้ Iron Man, Dr. Strange, Blade และอีกหลายตัวตีศัตรูกระเด็นเหมือนของเล่นที่พยายามจะทำให้พัง – และความสนุกนั้นไม่เคยจืดจางตลอดแคมเปญ RPG ที่กว้างใหญ่อย่างน่าประหลาดใจราว 75 ชั่วโมง แต่เวลาจำนวนมากไม่ได้ใช้ไปกับการต่อสู้ และแม้จะน่าดึงดูดที่ได้ใกล้ชิดกับเหล่าฮีโร่ Marvel กว่าสิบกว่าตัวทั้งที่โด่งดังและไม่ค่อยมีคนรู้จัก แต่เกมก็มีแนวโน้มจะเกินเลยไปเล็กน้อยกับการโน้มน้าวให้ฮีโร่ที่ทรงพลังที่สุดของโลกมาเป็นเพื่อนสนิทของคุณทั้งหมด
เหมือนหลายคน ผมรอเกม Harry Potter ที่ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริงมาตั้งแต่เรียนชั้นประถมสาม ในช่วงเวลานั้น เราได้เกม LEGO Potter ที่น่านับถือหลายเกม เกม Quidditch ของ EA Sports ที่ไม่น่าประทับใจโดยไม่รู้เพราะอะไร และยังต้องทนกับฝันร้ายอันเร่าร้อนอย่าง Harry Potter Kinect แต่ไม่มีเกมไหนเลยที่เข้าใกล้จินตนาการของการได้รับจดหมายตอบรับเข้าเรียน Hogwarts ที่เปิดประตูสู่โลกลับ ด้วย Hogwarts Legacy ผมยินดีที่จะบอกว่าในที่สุดเราก็ได้เกม Harry Potter ที่จับเอาเวทมนตร์บางส่วนนั้นมาได้ แผนที่โลกเปิดของเกมถ่ายทอดบรรยากาศของโรงเรียนเวทมนตร์ Hogwarts ได้อย่างสมบูรณ์แบบ มีการต่อสู้ด้วยการร่ายคาถาที่ดีจนน่าตะลึง ตัวละครที่อาศัยอยู่ในนั้นน่ารักและน่าจดจำ และเต็มเปี่ยมไปด้วยกิจกรรมเบี่ยงเบนนับไม่ถ้วนที่ดูดเวลาของคุณไปได้หลายสิบชั่วโมง อาจไม่ใช่ความสำเร็จทางเทคนิคที่น่าประทับใจที่สุด และถูกสาปด้วยการขาดความหลากหลายของศัตรูอย่างแน่นอน แต่ปัญหาของ Hogwarts Legacy ไม่มีข้อใดสามารถร่ายคาถา Descendo ใส่การมาเยือนโลกพ่อมดอย่างมีชัยครั้งนี้ได้