Chronopin: วันวางจำหน่าย อีเวนต์ และวันสำคัญอื่น ๆ ที่กำลังจะมาถึง

เหมือนเด็กที่ติดน้ำตาลกำลังกินขนมในถุงฮาโลวีนจนถึงก้นถุง A Plague Tale: Requiem มั่นใจว่าสิ่งที่ทำให้ภาคแรกยอดเยี่ยมจะยิ่งน่าลิ้มลองเมื่อมีมากมายมหาศาล ชอบฝูงหนูขนาดใหญ่ใช่ไหม งั้นเราเพิ่มจำนวนหนูขึ้น 1,000 เท่าเลยแล้วกัน! ชอบการเดินทางสุดโหดร้ายและบีบหัวใจที่ทดสอบขีดจำกัดความทนทานทางอารมณ์ใช่ไหม ดีเลย งั้นเราเพิ่มความทุกข์ทรมานส่วนตัวให้คุณอีก 200%! ภาคต่อของหนึ่งในเกมแอ็กชันผจญภัยที่ผมชอบที่สุดของคอนโซลเจเนอเรชันก่อนนี้ขยับปุ่มปรับทุกอย่างไปถึงระดับ 11 แทบทุกด้าน และได้ประโยชน์จากการยกระดับเหล่านั้นอย่างล้นหลาม แม้บางครั้งจะหนักไปทางความสิ้นหวังอยู่บ้าง ด้วยกลไกแอ็กชันสตีลธ์ที่ปรับปรุงดีขึ้น เนื้อเรื่องที่ยอดเยี่ยม (และหดหู่ใจอย่างยิ่ง) และกราฟิกที่ทำให้ผมอ้าปากค้าง A Plague Tale: Requiem เป็นการพัฒนาขึ้นอย่างน่าประทับใจที่คุ้มค่าอย่างง่ายดายกับความสยองขวัญมหาศาลที่มันทำให้ผมต้องเผชิญ

เมื่อเกมหนึ่งโดนไอเดียดี ๆ ผู้พัฒนาบางรายพอใจที่จะเล่นอย่างปลอดภัยในภาคต่อ ปรับปรุงเล็กน้อยแต่ส่วนใหญ่ยึดสิ่งที่ได้ผลในครั้งแรก ซึ่งสมเหตุสมผลทั้งหมด แต่ Mario + Rabbids: Sparks of Hope ไม่ใช่ภาคต่อแบบนั้น แม้ว่า Mario + Rabbids: Kingdom Battle จะทำให้เราทุกคนประหลาดใจด้วยยุทธวิธีแบบ XCOM อันชาญฉลาดในเครื่องแต่งกายของ Nintendo ภาคต่อนี้คงไอเดียที่ดีที่สุดไว้แต่ปฏิรูปตัวเองจนรู้สึกแตกต่างมากทันที มันใหญ่กว่าและดีกว่าในเกือบทุกด้าน ด้วยการต่อสู้ที่เป็นอิสระและปรับแต่งได้มากขึ้น และโอเวอร์เวิลด์ที่คิดใหม่เกือบทั้งหมดซึ่งเป็นเส้นตรงน้อยลงมากและอัดแน่นไปด้วยปริศนา เนื้อเรื่องกระจัดกระจายและ Switch ไม่สามารถรองรับทุกอย่างได้อย่างราบรื่นเสมอไป แต่เป็นเกมที่ยอดเยี่ยมซึ่งเล่นได้ทั้งแบบง่ายสบาย ๆ หรือความท้าทายเชิงยุทธวิธีที่ลึกซึ้งและเรียกร้อง ทั้งหมดนี้ขณะที่ยังรักษาอารมณ์ขันแปลก ๆ ของมันไว้

กลับมาที่ Mushroom Kingdom หลังการบุกของ Rabbid สิ่งต่าง ๆ แปลกยิ่งขึ้นทันทีเมื่อกระเบนราหูยักษ์จากอวกาศมาก่อกวน เนื้อเรื่องเป็นหนึ่งในความพลาดไม่กี่อย่างของ Sparks of Hope: การผสมตัวละคร Mario และ Rabbid บ้า ๆ ข้ามมิติของภาคแรกไร้สาระอย่างสิ้นเชิง แต่ก็สมเหตุสมผลในแบบของมันเอง ครั้งนี้ ศัตรูที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลยแพร่สิ่งที่โดยแท้จริงคือเมือกทุจริตของ Ganon ที่มีลูกตาจาก Breath of the Wild ไปทุกหนแห่ง และสมุนส่วนใหญ่แต่ไม่ใช่ทั้งหมดของเธอก็เป็น Rabbid ด้วยเหตุผลบางอย่าง? แถมเรายังมียานอวกาศสำหรับเดินทางระหว่างโลกต่าง ๆ อย่างแท้จริง? มันทำให้ Kingdom Battle ดูติดดินเมื่อเทียบกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมไม่เคยคิดว่าจะพูดถึงเกมนั้น ผมไม่ได้คาดหวังเนื้อเรื่องลึกซึ้งหรืออะไร แต่มันค่อนข้างวุ่นวาย อย่างไรก็ตาม มันมีมุกตลกดี ๆ อย่างสม่ำเสมอ อย่างน้อยผมก็หัวเราะคิกคักขณะที่เกาหัวด้วยความงุนงง

ผมยกย่องการต่อสู้ของซีรีส์ Bayonetta สูงมากจนถือว่าอยู่ในห้าอันดับแรกของระบบต่อสู้ตลอดกาล เคียงข้างกับ Devil May Cry, God of War, Ninja Gaiden และ เกม Batman Arkham มองดูแล้วน่าทึ่งมาก รู้สึกตอนเล่นยอดเยี่ยมไม่แพ้กัน และเต็มไปด้วยโอกาสสำหรับสไตล์และความคิดสร้างสรรค์ด้วยอาวุธสุดแปลกหลากหลายที่คุณมีให้ใช้ Bayonetta 3 ยิ่งตอกย้ำมรดกของซีรีส์ โดยปรากฏตัวด้วยภาคต่อที่น่าประหลาดใจ เพราะมันเสี่ยงเปลี่ยนสูตรสำเร็จที่วางไว้มากมาย เพื่อฟื้นฟูระบบต่อสู้ที่พัฒนาขึ้นเพียงเล็กน้อยระหว่างสองภาคแรก โชคดีที่ความเสี่ยงเหล่านั้นให้ผลตอบแทน Bayonetta 3 เป็นภาคต่อที่มีชีวิตชีวาขึ้นพร้อมไอเดียใหม่สดที่ทำให้ระบบต่อสู้อายุ 13 ปีมีพลังมากขึ้น ความหลากหลายที่น่าประทับใจตลอดแคมเปญ 10 ถึง 12 ชั่วโมง และสไตล์เซ็กซี่แบบฉบับ Bayonetta อีกมากที่ทำให้ซีรีส์นี้ไม่เหมือนใคร

จุดแข็งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ Modern Warfare 2 คือการไม่มีลูกเล่น เพราะมันไม่จำเป็นต้องมี สิ่งที่ Modern Warfare 2 ต้องเป็นก็แค่เกมยิงที่ยอดเยี่ยม และมันทำได้ นี่คือ Cal

จุดแข็งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ Modern Warfare 2 คือการไม่มีลูกเล่น เพราะมันไม่จำเป็นต้องมี

สิ่งที่ Modern Warfare 2 ต้องเป็นก็แค่เกมยิงที่ยอดเยี่ยม และมันทำได้ นี่คือประสบการณ์ Call of Duty ที่ถูกรื้อสร้าง พิจารณาใหม่ และปรับแต่งอย่างหมกมุ่นตลอด 15 ปีของการพัฒนาต่อเนื่องไม่ขาดสาย ผมรู้ว่ากำลังเล่นเกม Black Ops เพราะมีโหมดอาร์เคดแปลกแหวกแนวและ Nuketown เวอร์ชันล่าสุด ผมรู้ว่ากำลังเล่นเกม Modern Warfare เพราะการยิงถูกปรับจูนละเอียดจนผมอยากพา Gunsmith build ของผมไปทานมื้อค่ำ Infinity Ward เชี่ยวชาญความพึงพอใจทันทีของการเล็งผ่านศูนย์และลบเป้าหมายอย่างเป็นทางการแล้ว

นั่นช่วยได้มาก แม้ว่าการเสี่ยงครั้งใหญ่บางอย่างของ Modern Warfare 2 เช่น ระบบความก้าวหน้าที่ปรับใหม่และแคมเปญที่ข้ามแนวเกม จะดูไม่สง่างามเท่า นอกจากนี้ยังมี UI ที่เข้าใจยาก อาการแครชเป็นช่วง ๆ บั๊กแปลก ๆ และการไม่มีฟีเจอร์พื้นฐานอย่างการติดตามสถิติโดยไม่มีคำอธิบาย แต่โดยรวมแล้ว เป็นปีที่ดีสำหรับ Call of Duty