Hagerty[1]: E-Type “was revealed to the media on the 15 March, 1961”; Wikipedia[2][3] ระบุว่าเปิดตัวเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 1961 และระบุ E-Type เป็นหนึ่งในรถที่เปิดตัวที่งานเจนีวาปี 1961
ข้อความในบทความวิกิพีเดีย: “The 3rd Annual Grammy[1][5][6] Awards were held on April 12, 1961, at Los Angeles and New York”; awardsandshows.com[3]: “held on 12th April 1961, at Beverly Hilton Hotel” กล่องข้อมูลของวิกิพีเดียระบุวันที่ 13 เมษายน แหล่งข้อมูลจึงต่างกันหนึ่งวัน ไม่มีการระบุเวลาเริ่ม
ในงานประกาศรางวัลแกรมมี่ ครั้งที่ 3 เมื่อวันที่ 12 เมษายน 1961 ซึ่งจัดเป็นงานเลี้ยงอาหารค่ำ รวมถึงงานหนึ่งที่โรงแรมเบเวอร์ลี ฮิลตัน ในเบเวอร์ลีฮิลส์ บ็อบ นิวฮาร์ต นักแสดงตลก ได้รางวัล Album of the Year และ Best New Artist, “Theme from A Summer Place” ของเพอร์ซี เฟธ ได้รางวัล Record of the Year และเรย์ ชาร์ลส์ ได้สี่รางวัล
วิกิพีเดีย: “The 4th Annual Grammy[1][6] Awards were held on May 29, 1962, at Chicago, Los Angeles and New York”; ไทม์ไลน์ของการ์แลนด์จาก Billboard[3]: “May 29, 1962: Grammy Awards ... Became the first woman to win a Grammy for album of the year” ไม่มีการระบุเวลาเริ่ม พินนี้จึงใช้เป็นวันแบบทั้งวัน
ในงานประกาศรางวัลแกรมมี่ ครั้งที่ 4 เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 1962 เพลง “Moon River” ของเฮนรี แมนซินี ได้รางวัล Record of the Year และ Song of the Year และแมนซินีได้ห้ารางวัลรวม จูดี การ์แลนด์ เป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้ Album of the Year จาก Judy at Carnegie Hall และปีเตอร์ เนโร ได้รางวัล Best New Artist
Sam Walton เปิด Wal-Mart Discount City บนทางหลวงหมายเลข 71 ของเมือง Rogers ซึ่งเป็นสาขาแรกภายใต้ชื่อนี้ หลังบริหารร้านขายของจิปาถะ Ben Franklin มาหนึ่งทศวรรษ รูปแบบร้านคือเดิมพันครั้งสำคัญ คือกำไรต่อชิ้นที่ต่ำลงกับสินค้าทุกอย่าง ในเมืองที่เครือใหญ่ ๆ มองว่าเล็กเกินไป
GRAMMY Rewind ของ Grammy.com[1][4][5]: “5th Annual GRAMMY Awards May 15, 1963”; วิกิพีเดีย: “The 5th Annual Grammy Awards were held on May 15, 1963, at Chicago, Los Angeles and New York City” ไม่มีการระบุเวลาเริ่ม
ในงานประกาศรางวัลแกรมมี่ ครั้งที่ 5 เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 1963 เพลง “I Left My Heart in San Francisco” ของโทนี เบนเน็ตต์ ได้รางวัล Record of the Year, The First Family อัลบั้มล้อเลียนตระกูลเคนเนดีของวอห์น มีเดอร์ ได้รางวัล Album of the Year และแฟรงก์ ซินาตรา มอบรางวัล Lifetime Achievement Award ครั้งแรกให้แก่บิง ครอสบี
Roy E. Disney - Feature Animation Building, Riverside Drive, Burbank, Los Angeles County, California, 91521, United StatesWalt Disney Animation Studios
บทความของ Wikipedia[2][3] เกี่ยวกับภาพยนตร์ และรายชื่อภาพยนตร์ของ Walt Disney Animation Studios ต่างระบุวันเข้าฉายในสหรัฐฯ คือ 25 ธันวาคม 1963. ภาพยนตร์จัดรอบปฐมทัศน์ที่ลอนดอนเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 1963 และเข้าฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 1963 The Numbers[4] ระบุวันเข้าฉายในประเทศ: December 25th, 1963 (Wide) โดย Walt Disney March 11th, 1983 (Limited) โดย Walt Disney
The Sword in the Stone เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันมิวสิคัลแฟนตาซีสัญชาติอเมริกันปี 1963 ผลิตโดย Walt Disney อิงจากนวนิยายปี 1938 ของ T. H. White เข้าฉายในโรงภาพยนตร์สหรัฐฯ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 1963
วิกิพีเดีย: “The 6th Annual Grammy[1][5] Awards were held on May 12, 1964, at Chicago, Los Angeles and New York”; awardsandshows.com[3]: “The 6th Grammy Award ceremony was held on May 12, 1964, at Beverly Hilton in Los Angeles” ไม่มีการระบุเวลาเริ่ม
ในงานประกาศรางวัลแกรมมี่ ครั้งที่ 6 เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 1964 เพลง “Days of Wine and Roses” ของเฮนรี แมนซินี ได้รางวัล Record of the Year และ Song of the Year, อัลบั้มเปิดตัว The Barbra Streisand Album ของบาร์บรา สไตรแซนด์ ได้รางวัล Album of the Year และวอร์ด สวิงเกิล กับเดอะสวิงเกิล ซิงเกอร์ส ได้รางวัล Best New Artist
ฉบับพิมพ์ซ้ำของ IEEE ระบุการอ้างอิงต้นฉบับไว้ที่หน้าแรกของตัวเอง: “พิมพ์ซ้ำจาก Gordon E. Moore, 'Cramming More Components onto Integrated Circuits,' Electronics, หน้า 114-117, 19 เมษายน 1965”[1]
บทความสี่หน้าของ Gordon Moore ใน Electronics สังเกตว่าจำนวนส่วนประกอบต่อชิปเพิ่มเป็นสองเท่าทุกปี และคาดการณ์ต่อไปอีกหนึ่งทศวรรษ ข้อสังเกตนี้กลายเป็นกฎของมัวร์และแผนที่นำทางของอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์
ข่าวประชาสัมพันธ์ครบรอบ 60 ปีของ Daimler Truck[3] เอง "Historic milestone at the Mercedes-Benz plant in Wörth: First truck produced 60 years ago" ระบุวันที่ 14 กรกฎาคม 1965 และรุ่น LP 608
นิตยสาร Billboard[4] ฉบับวันที่ 1 มกราคม 1966 รายงานว่าผลรางวัล “will be announced at a banquet Feb. 28 at the Hollywood Palladium” ส่วนรายงานของ BMI เดือนกรกฎาคม 1966 และบทย้อนรอยปี 1968 ระบุว่างานเลี้ยงมอบรางวัลประจำปีครั้งแรกจัดที่ Hollywood Palladium “ในเดือนกุมภาพันธ์” 1966 และบทสรุปประวัติ ACM บนเว็บก็ระบุวันที่ 28 กุมภาพันธ์ (วันจันทร์) ตรงกัน แต่ไม่พบหนังสือพิมพ์ฉบับหลังงานที่ระบุวันที่ วันดังกล่าวจึงอิงจากวันจัดงานเลี้ยงที่ประกาศไว้ล่วงหน้า บวกกับการยืนยันเรื่องเดือนกุมภาพันธ์และสถานที่ Palladium ไม่มีการระบุเวลาเริ่มงาน พินนี้จึงใช้วันที่แบบทั้งวัน
Academy of Country & Western Music จัดงานเลี้ยงมอบรางวัลครั้งแรกที่ Hollywood Palladium เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 1966 โดยมอบรางวัลบุรุษแห่งปีให้ Roger Miller, นักร้องชายยอดเยี่ยมให้ Buck Owens และนักร้องหญิงยอดเยี่ยมให้ Bonnie Owens
วิกิพีเดีย: “The 8th Annual Grammy[1][5] Awards were held March 15, 1966”; รายการวันที่ 15 มีนาคม 1966 ของ The Beatles Bible[3] ระบุว่า “The ceremony took place in the International Ballroom of the Beverly Hills Hilton Hotel”; awardsandshows.com[4]: “held on 15th March 1966, at Beverly Hilton” ไม่มีการระบุเวลาเริ่ม
ในงานประกาศรางวัลแกรมมี่ ครั้งที่ 8 เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 1966 ที่โรงแรมเบเวอร์ลี ฮิลตัน ในเบเวอร์ลีฮิลส์ เพลง “King of the Road” ของโรเจอร์ มิลเลอร์ ได้ห้าหรือหกรางวัล, “A Taste of Honey” ของเฮิร์บ อัลเพิร์ต ได้ Record of the Year, September of My Years ของซินาตรา ได้ Album of the Year และทอม โจนส์ ได้ Best New Artist ขณะที่เดอะบีเทิลส์ไม่ได้รางวัลใดเลยจากสิบรายการที่เข้าชิง